Het enige voornemen voor 2014

Een prachtverhaal om je nieuwe jaar mee te beginnen. 

Bron: Een hart onder de riem van Toon Tellegen. 

Op een dag besloot de krekel zich zo veel mogelijk voor te nemen. Dan heb ik een hele tijd iets te doen, dacht hij. Hij schraapte zijn keel en nam zich voor: 

  • Nooit meer bang te zijn. Iemand eens de waarheid te zeggen. Maar wie? Dacht hij. De tor? Maar wat moet ik hem dan zeggen? Wat is de waarheid eigenlijk? Toch nam hij het zich voor. Ik zie wel, dacht hij.
  • Een keer zo hard te huilen (maar niet om iets verdrietigs, maar zomaar) dat er een rivier ontstaat. Daar dan op weg te varen in een klein bootje, in de zomer, bij zonsopgang. 
  • Een keer te verdwalen. Ik verdwaal nooit, dacht hij. Ik weet altijd waar ik ben. Ik vind altijd de weg terug. Hij hield niet van de weg terug en weten waar hij was. 
  • Een keer het niet koud te kunnen hebben. Dan kan ik de pinguïn opzoeken, dacht hij. Zonder jas.
  • Een keer heel mooi te tsjirpen. Zo mooi, dacht hij, dat iedereen in de war raakt, op zijn hoofd gaat staan, zijn jas verkeerd om aantrekt, goedemorgen zegt terwijl het avond is, gaat hollen terwijl hij niet kan hollen (de slak bijvoorbeeld) en nooit meer wil slapen om niets meer van mijn getsjirp te missen. 
  • Een keer.... 

Maar toen wist de krekel helemaal niets meer te bedenken. Bovendien was hij bang dat hij, als hij zich teveel voornam, alles weer zou vergeten. Dan zou nergens iets van uitkomen. 

Laat ik met mijn eerste voornemen beginnen, dacht hij. Dat had hij goed onthouden. Nooit meer bang zijn. 

Hij haalde diep adem, keek om zich heen en was niet bang. 

Moed straalde uit zijn ogen en onbevreesd deed hij een stap naar voren, op een ochtend in het voorjaar, onder de linde, in het midden van het bos. Wat is DAT heerlijk, dacht hij en hij zuchtte diep. 

 

Namens het hele team wens ik iedereen een moedig nieuwjaar. 

 

 

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen